Frozen Shoulder

Frozen ShoulderDe term frozen shoulder komt uit het Engels. Deze term slaat niet op de temperatuur van de schouder (bevroren schouder) maar op de stijfheid van het schoudergewricht. De oorzaak is niet altijd bekend. Er zijn situaties met een aanwijsbare oorzaak zoals na een botbreuk of andere schouderaandoening (bijv. een slijmbeursontsteking/impingement) of na een periode van lange rust (immobilisatie).

Frozen shoulder (stijve schouder)

Het klassieke verhaal bij frozen shoulder is dat de patient een pijnlijke schouder krijgt. De patiënt denkt dat het vanzelf weer overgaat. Hij blijft er te lang mee door lopen en ontdekt dan dat de arm op een gegeven moment niet meer goed beweegt. Meestal is de oorzaak een verwaarloosde ontsteking, maar het komt ook voor na een operatie of na een val op de arm.
De frozen shoulder kan beginnen met een pees- of slijmbeursontsteking (impingement). De ontsteking “slaat over” naar het kapsel (capsulitis) en het kapsel gaat verkleven. Pijn en bewegingsbeperking zijn het gevolg.
Symptomen: een frozen shoulder ontstaat meestal in de leeftijd groep tussen 40 en 60 jaar. Meer bij vrouwen dan bij mannen. Vaker wordt het gezien bij mensen met Diabetes Mellitus, de ziekte van Dupuytren of schildklierziektes.

Er zijn 3 fases:
Fase 1: Ontstekings fase (1 – 3 maanden) Pijn in rust en tijdens bewegen. Op de schouder liggen doet pijn. De patiënt wordt wakker van de pijn.
Fase 2: De bevriezingsfase (3 maanden tot 3 jaar) De pijn verdwijnt maar de schouder is beperkt in al zijn bewegingen.
Fase 3: De ontvriezings fase De arm neemt in bewegelijkheid toe. De mobiliteit herstelt zich helemaal of er blijft een lichte mobiliteiitsbeperking bestaan.

Therapie: Het normale verloop van een frozen shoulder zonder therapie is 3 jaar. Met fysiotherapie duurt het uit onze ervaring 9 tot 12 maanden. Vaak wordt de samenwerking gezocht met de orthopeed of huisarts om een injectie in het gewricht te geven. Uit onderzoek blijkt dat deze combinatie goede resultaten geeft. De therapie kan bestaan uit pijndemping door middel van drukpuntmassage en losmaken van het schoudergewricht d.m.v. specifieke mobilisatietechnieken. Dit is in de meeste gevallen pijnlijk. Als de mobiliteit toeneemt dan wordt er begonnen met spierkracht- en coördinatietraining.
In hardnekkige gevallen kan gekozen worden de schouder onder narcose of schouderblock door te bewegen waarbij de verklevingen losgescheurd worden. Dit geeft een snelle verbetering van de mobiliteit, maar is niet de eerste keus van behandeling.

Login